Polegają na tym, że uczestnik bierze udział w symulacji np. rozmowy handlowej, która zbudowana jest tak:

1 krok - uczestnik ćwiczy umiejętność przydatną w sytuacji "A"
2 krok - uczestnik poznaje umiejętność przydatną w sytuacji "B"
3 krok - uczestnik ćwiczy umiejętności przydatne w sytuacji "A" + "B"
4 krok - uczestnik poznaje umiejętność przydatną w sytuacji "C"
5 krok - uczestnik ćwiczy umiejętności przydatne w sytuacji "A" + "B" + "C" ...itd

Oznacza to, że aby przećwiczyć nowe zachowanie uczestnik musi powtórzyć prawidłowo poprzednie. Pomiędzy sytuacjami "A", "B", "C" istnieje silny związek. Są one poukładane w porządku fabularnym. Z "A" wynika "B". Z "B" wynika "C" itd. Całe ćwiczenie tworzy więc logiczną całość.

W tym typie ćwiczeń wykorzystujemy szczególnie silne mechanizmy uczenia: w pełni strukturowany fabularyzowany materiał, przeuczenie i bezpośrednią informacje zwrotną. Badania (Ebbinghaus, Krueger) wskazują, że wykorzystanie samego tylko przeuczenia powoduje, że po miesiącu od momentu zakończenia nauki uczestnik pamięta ok. 30% materiału. Dla porównania kiedy nie stosuje się tego mechanizmu w uczeniu (większość szkoleń) po 7 dniach uczestnik pamięta ok 3% przekazanych treści. Wyniki badań dotyczące wpływu strukturyzowania nie podlegają dyskusji: opanowanie materiału w pełni ustrukturowanego zajmuje 50% czasu potrzebnego na opanowanie materiału częściowo zorganizowanego. Zysk jest więc oczywisty.

Zyski ze stosowania "CWST"

• Niemal w pełni opanowane nowe umiejętności.
• Poważne trudności z zapomnieniem treści szkolenia.
• Zmiana postawy z "...no to fajne, może kiedyś spróbuję", na postawę "... tym razem Kowalskiemu nie będzie ze mną tak łatwo jak poprzednio"